Zoiets als een lat

ik ben in een deur gaan wonen

toen ze even niet keek en het druilde

reden was haar opmerking dat ik mij niet opende

mijn antwoord dat het zich niet loonde

bleek een schot voor open doel

zij miste me nooit

nu ben ik ingeruild en meestal gesloten

behalve als zij wil en ik haar voel

©   dio the cilany

http://diothecilany.blogspot.com

Laatste post en bidprentjes

druilregen zwiept als nooit te voren

kraaien op een katkadaver doen mijn eetlust

onder de tong versmelten in haast

wanneer evenveel delen dringen om voorrang

een zwartgerande bril staat haar ook niet echt

ze ligt te kijken als een pop vermorzeld

van vier keer heen en weer gereden

toen de trein van half drie vertraging had

zo heeft elk mormel vooral excuses

en stuurt regelrecht aan op de laatste postbus

die sinds jaren geleden geleegd staat te wachten

onder een koek van kak van zwarte vogels

soms verkleven nog een paar verkromde kootjes

aan dergelijke historische gebeurtenissen

evenals enkele geruchten over zus en zo

©   dio the cilany

http://diothecilany.blogspot.com

naakt ontdaan

beleven als in dozen

nat op de hoek van een straat

donker maar nergens beschreven

het uitzicht op de derde klinker

viert daar af en toe vakantiegevoel

even vlug weer weggedrukt

als licht blind door de wimpers kiert

verliest het langzamerhand haar charme

van vaste grond onder de voeten

©   dio the cilany

http://diothecilany.blogspot.com

een week is zomaar weer voorbij

we houden ons staande

door een hoge graad van onbenulligheid

om ons heen en voortdurend

naast een dosis verschraalde rook

en geur van ranzig frituurvet

wachten we op een deur

of  alleen maar haar brievenbus

een open gleuf met enig zicht

op bestaan rondom en enig vuur

het is weekend en voor even

gluren Kant en Schopenhauer van hun plank

verloren zielen naast een glas

naarmate de avond vordert

die kwistig en enigszins giftig was

©   dio the cilany

onlosmakelijk

wanneer het hoofd soms even opzij zakt

dan weten we dat geluk een horizon kent

even recht als gebogen

als wij elkaar in de armen nemen

vermoeden dat het goed komt

ook zonder zoals daarvoor

het eerst overal groen is en bloeit

zelfs ontworteld op dood hout

houvast vindt ogenschijnlijk in niets

geeft het dan nog iets

of staat alles stevig overeind

©   dio the cilany

http://diothecilany.blogspot.com

stuipen en een stopwatch

het is de herkenbaarheid

een ziel die zich vindt in de ziel

die zich even schielijk openbaart

als een gedachte roerloos op de bodem

 vanuit een ooghoek zie ik ratten struinen

met zwabberende knieën omstreeks tegenlicht

 het aura maakt zicht en stemmen niet helder

noch brengt het doel dichterbij

genadeloos vliegt het beeld in tweeën

en de idee dat het er iets toe doet

©   dio the cilany

zeepresten

er is geen reden verstrooid te zijn

op de laatste dag die geen einde kent

je kunt er  met je peddels nog een slag naar slaan

maar wat rest is valse lucht en veel turbulentie

een mengelmoes van witte en zwarte rook

omlijst een tableau van duiven en kraaien

gelaten staat een zwarte roos

ten kadaver langzaam om zeep te gaan

uiteindelijk is een ieder in- en uitgeroeid

©   dio the cilany

http://diothecilany.blogspot.com

er geweest

er sloeg werkelijk geen slag naar

in het duister van de tuin

verborgen onder theestruiken

berust een starende vrouw

lust vermag niets meer of minder

of even gauw gauw bedroefd zijn

op niets stoelt zij nog haar liefde

en ruikt het noch naar hem

het gerieft toch enkel

de dagen die zij bedenkt

©   dio the cilany

http://diothecilany.blogspot.com

even later

wanneer de dag niet meer

noch de nacht wordt onderbroken

elke avond haar schemering mist

en ik terug in je donkerder

dan donkere ogen

voorwaar geen verborgen list

en toch in rood gewroken

onder wind wordt niet gelogen

alleen de nasmaak onverkort

en daarvan enkel het wonder

dat zal worden opgeschort

© dio the cilany

hoe de mond beweegt

ogen knipperen rapper

dan haar lippen

wanneer hij het hoofd afwendt

een enkel oor verleent

en ootmoed

als in stilte

de ogen strak

© dio the cilany

http://diothecilany.blogspot.com

sleets tot aan huis

het frist op als onder je voeten

slakken kraken stuifmeel

van de kaken druipt

wanneer een siddering

onlangs de ruggengraat

orgastische orkanen aankondigt

en toch ziet zij verlept

als een lege vijg

zonder verrijkt omhulsel

tot deemstering

versteend het lid bekruipt

zo ondanks straattoneel

© dio the cilany

de

de vertoont

enige gelijkenis met he

niet met hé, ha, hè

nee met he

want even neutraal

zonder verwondering

niet zoals dé

of dè

maar zonder

© dio the cilany

http://diothecilany.blogspot.com

op weg naar huis

er schijnen knollen te zijn

die heel voorzichtig oversteken

kruispunten die voorrang geven

aan etterbuilen glibberend en glijdend

over pus uit hun karbunkels

we doen enkele stappen opzij

voor een dood vogeltje

gevlogen tegen vensterglas

staren ons blind

in het vermeende leliebed

even slecht geborgen

als het kind in ons

© dio the cilany

niet gegeven

ik beroer het water

om in mijn spiegelbeeld

van later te verdwijnen

het komt terug

in uitdovende golven, onveranderd

kijk ik toe vanuit de diepte

naar wolken

die zich samenpakken achter mij

als wild driftende panelen

volmaakt is het nooit

en minder dan een gegeven

© dio the cilany

wezen of zijn...

bij aanvang aarde

bewogen door de wind

in vlagen ontloken begin

bakken vuren broden aan het spit

vliegen zwaarden over zwarte velden

voorbode van groen gespleten en geënt

voorwaar gehecht zijn

zielen aan materie dan in lucht

als oude mannen aan belegen geheimen

© dio tha cilany

http://diothecilany.blogspot.com

alleen voor Cillie

om tot heldendom te geraken
zal ik moeten verhalen
van plakkerige stinkende pispikken.
voor Cillie, mijn lief.

daar waar laatste druppels
worden afgeslagen aan de rand
van het urinoir staat zij
stante pede klaar om het zwaard
te pakken en links, rechts
op schouders in te hakken.

mij viriel te verheffen tot ridder
van het heilige kruis
der edele delen; met manlijk
meurend schaamhaar

voor eeuwig de jouwe


© dio tha cilany

stand van zaken

zie haar spetteren
volg verwaaide voetsporen
over het water naar versleutelde verten

weten dat iemand haar is voorgegaan
niet meer welke bladzijde
of hoeveel woud hierdoor gesneuveld

verstaan dat de nacht verloren zal zijn
achter ontwortelde heuvels
half vergane lijken en een zwarte roos


© dio tha cilany

sindsdien

is er niets anders dan de dag
die ik schreef

verbleef in jouw nabijheid
niet overmatig in nevelen
noch helder
als vallend regenwater

ik ben nog steeds
niet meer dan ik blijf


© Dio the Cilany

meer dan een moment

het was toen
een bloem door het water sloeg
licht anders brak

ik zag je spiegel beslagen
minder mijzelf dan daarvoor
even een hard gelag


© Dio the Cilany

als jij smelt

zoals volstrekte donkerte
tot je lippen

omspant de steen massief
de schaal gelijk jouw handen

en alleen het vuur


© dio tha cilany